Eksik Anlatım..

Çekilmeye yüz tutmuş buram buram sevda,
aklının iplerini salmışlığına vakitleri zamansız..
Nerde kaldı çocukluk,
nerde kaldı umut..
Adresi şaşmış bir nisan yağmuru,
pusulası ayarsız keder misali..
Burda kalmalı uzun yokuşlar diyorum,
kendimin farkına varmadan,
kendinin dizlerine çökmek istiyorum,
sensizliğin gökkuşağı siyah bil..

Bakma sen bana,
susmak erdemdir sanıyorum,
bazen konuşmadan seviyorum,
düştüğüm girdabın en sonsuzu bu aşk,
seviniyorum..
Ve gözlerin gelir geçer ya hani,
donuk resimlerden kare kare,
bir sürü ölü sevda barınmışken,
yaşamsın dediğim olsan,
kalsam,
sana kansam..

İçimdeki tüm şiirler sen olduğundan beri,
ne yazsam eksik kalmış..
Dur yok, durak yok sevdalara inat.
Bak gelmişinden başlayan tüm aşklarda adın kalmış,
yokmuş ki sensiz saattler,
bensizken de yoksun bana inat,
göçebe çaresizliklerdeyim kurudum..
Tamam tamam sustum..

Sebepsiz Sevdim..

Ben seni sebepsiz sevdim,
Dünü ve yarını hiçe sayarak
Ben seni olumsuz sevdim
Başka sevdalara çelme takarcasına
Karanlık dünyama gülmeyen bahtıma
Ben seni delice sevdim
Geceleri gözümü kırpmadan
Hayaller kurarak
Ben seni senden habersiz sevdim
Usanmadan bıkmadan tükenmeden
meçhul

Ben Seni Sevdim mi?

Ben seni sevdim mi? Sevdim, kime ne
Tuttum, ta içime oturttum seni
Aldım, okşadım saçlarını, öptüm
İçtim yudum yudum güzelliğini

Ben seni sevdim mi? Sevdim elbette
Bendeydi özlemlerin en korkuncu
Çıldırırdım sen ne kadar uzaksan,
Aşk değil, hiç doymayan bir şeydi bu

Ben seni sevdim mi? Sevdim doğrusu
Sevdikçe tamamlandım, bütünlendim
Biri vardı ağlayan gecelerce
Biri vardı sana tutkun; o bendim

Ben seni sevdim mi? Sevdim en büyük
En solmayan güller açtı içimde
Ömrümü değerli kılan bir şeydin
Sen benim bozbulanık gençliğimde

Ben seni sevdim mi? Sevdim, öyle ya
Bir çizgiye vardım seninle beraber
Ve bir gün orada yitirdim seni
Ben seni sevdim mi? Sevdim, ya sen beni?

Ümit Yaşar OĞUZCAN

Özgürlük Asıldır

Özgürlük Asıldır

Maviye, bulutlara aşık bir çift kanada
Bir yudum özgürlüğe
Yeter mi gücün
Satın almaya
Servetini döksen uğruna
Söyle
Hayat verebilir misin
Umutları tükenmiş hastaya
Ah bir bilsen
Bir zavallı cücesin
Mağrur bakan dev aynasına
Zamanın erittiği sözde kral
Kimseler adını bilmiyor artık
Buyruklarıyla tanrılaşan
Taht sakinlerinin
Nice çobanlar var
Marangoz, terzi
Hala kalplerde yerleri var
Prangalar vursan
Zincirlerle bağlasan
Ayaklarımı, ellerimi
Engelleyebilir misin düşünmemi
Susturabilir misin yüreğimin dilini…
Ey
Yenilgiye doymayan zalim
Gel vazgeç bu sevdadan…